عدم تقارن دندان

عدم تقارن دندان کاملاً رایج است و هنگامی که باب میل فرد نباشد می‌تواند به مداخله جراحی ارتودنسی نیاز داشته باشد. عدم تقارن‌ دندان را می‌توان بر اساس ساختارهای درگیر اسکلتی، دندانی و عملکردی طبقه بندی کرد. در تشخیص عدم تقارن دندان، معاینه بالینی کامل و بررسی رادیوگرافیک برای تعیین میزان درگیری بافت نرم، اسکلتی، دندانی و عملکردی ضروری است.

عدم تقارن‌ دندان و همچنین انواع انحرافات عملکردی را می‌توان با ارتودنسی و روش های دیگری مانند کامپوزیت ونیر و لمینت نیز مدیریت کرد. در حالی که عدم تقارن‌های ساختاری صورت به یک مدیریت جامع ارتودنسی و ارتوگناتیک نیاز دارد.

عدم تقارن دندان در موجودات زنده

عدم تقارن دندان دو طرفه کامل فک به ندرت در موجودات زنده وجود دارد. همیشه تفاوت سمت راست و چپ در طبیعت وجود دارد. این عدم تقارن‌های جزئی صورت از نظر زیبایی قابل قبول هستند. با این حال، عدم تقارن قابل توجه ممکن است باعث مشکلات عملکردی و زیبایی شود. علت عدم تقارن صورت را می‌توان به سه جزء مادرزادی، رشدی و اکتسابی تقسیم کرد. با این حال علل برای موارد خاص ناشناخته باقی مانده است.

بسته به ساختارهای جمجمه صورت ، عدم تقارن صورت را می‌توان به اسکلتی، دندانی و عملکردی طبقه بندی کرد. عوامل دندانی عمدتاً شامل از دست دادن زودهنگام دندان شیری، از دست دادن دندان یا دندان‌های مادرزادی و عادات خاص  روزمره است. عدم تقارن اسکلتی ممکن است شامل یک یا چند استخوان باشد. عدم تقارن عملکردی ممکن است به دلیل انحراف فک پایین به دلیل تداخل دندان ایجاد شود.

armani1 3

معاینه و ارزیابی عدم تقارن دندان

با این حال، بسیاری از اوقات ترکیبی از عوامل وجود دارد. معاینه مناسب ساختارهای دندانی صورت برای رسیدن به تشخیص صحیح لازم است. بیماران مبتلا به عدم تقارن صورت از طریق ارزیابی بالینی، سفالوگرافی و اخیراً با استفاده از تکنیک‌های تصویربرداری سه بعدی ارزیابی می‌شوند.

ارزیابی بالینی با تعیین درخواست بیمار و ارزیابی سابقه پزشکی شروع می‌شود. معاینه بالینی شامل معاینه بصری کل صورت، لمس برای تشخیص عیوب بافت نرم و استخوان و مقایسه خط وسط دندان با خط وسط صورت است. علاوه بر جنبه فرونتال، مشاهده فک پایین گاهی به تعیین میزان عدم تقارن فک پایین در رابطه با بقیه صورت کمک می‌کند.

خط میانی دندان باید در موقعیت‌های مختلف از جمله در مرکز، دهان باز، در تماس اولیه و انسداد مرکز ارزیابی شود. عدم تقارن اسکلتی و دندانی هیچ تغییری در اختلاف خط وسط در مرکز و اکلوژن مرکزی نشان نمی‌دهد. در حالی که عدم تقارن ناشی از تداخل اکلوزالی ممکن است منجر به جابه‌جایی عملکردی فک پایین در تماس اولیه با دندان شود.

در بیشتر موارد، معاینه بالینی نیاز به تکمیل سایر کمک‌های تشخیصی مانند – مدل‌های مطالعه، انتقال کمان صورت و تکنیک‌های مختلف تصویربرداری برای تعیین دقیق ساختارهای نامتقارن دارد.

بیشتر بدانید
درمان مشکل در بلع

تفسیر سفالوگرام جانبی در تشخیص عدم تقارن دندان

تفسیر سفالوگرام جانبی در تشخیص عدم تقارن ارزش محدودی دارد. نمای پانورامیک اطلاعاتی در مورد ناهنجاری‌ها، دندان‌های اضافی یا از دست رفته ارائه می‌دهد. هر گونه تغییر در شکل و ارتفاع و فک پایین در هر دو طرف را می‌توان ارزیابی و مقایسه کرد. با این حال، برجستگی در عدم تقارن دندان اطلاعات ارزشمندی را ارائه می‌دهد و به تشخیص صحیح کمک می‌کند. برای تعیین میزان انحراف عملکردی فک پایین، می‌توان آن را در موقعیت‌های انسداد مرکزی و دهان باز به دست آورد.

اخیراً تکنیک‌های تصویربرداری جدیدتر مانند توموگرافی کامپیوتری سه‌بعدی و عکاسی سه‌بعدی برای شناسایی دقیق اختلاف و عدم تقارن دندان استفاده می‌شوند. مطالعه دقیق سوابق تشخیصی مختلف به دست آمده از بیمار برای تعیین علت، میزان و محل عدم تقارن دندان ضروری است. این به پزشک امکان می‌دهد تا برنامه درمانی مناسبی را تدوین کند.

هنگامی که بیماران از عدم تقارن صورت شکایت می‌کنند و به دنبال درمان هستند، ابتدا تعیین علل زمینه‌ای ضروری است. این مستلزم یک تاریخچه کامل مورد، تجزیه و تحلیل رادیوگرافی، انتقال صورت و مطالعات تصویربرداری است. عدم تقارن دندان واقعی را می‌توان با درمان ارتودنسی به تنهایی مدیریت کرد. برای عدم تقارن دندان، تجمع کامپوزیت یا ترمیم پروتز ممکن است نشان داده شود.

درمان عدم تقارن دندان

انحراف عملکردی خفیف را می‌توان با تنظیمات اکلوزال جزئی درمان کرد. ناهماهنگی‌های شدیدتر ممکن است نیاز به تراز ارتودنسی دندان‌ها برای دستیابی به اکلوژن و عملکرد مناسب داشته باشد. اسپرینت‌های اکلوزال با حذف وضعیت عادی و برنامه‌ریزی عضلانی به ارزیابی و میزان تغییر عملکرد کمک می‌کنند. در مواردی که قوس‌های فک بالا منقبض شده است که منجر به جابه‌جایی فک پایین می‌شود، انبساط سریع فک بالا ممکن است برای دستیابی به اینترکاسپاسیون مناسب دندان‌های خلفی در رابطه مرکزی نشان داده شود.

عدم تقارن‌های اسکلتی شدید نیاز به ترکیبی از مدیریت ارتودنسی و جراحی دارد. برنامه‌ریزی برای درمان جراحی ممکن است شامل جراحی کانتور کردن استخوان صورت ارتوگناتیک، ژنیوپلاستی و کانتور کردن بافت‌های نرم مانند عضله ماستر و پدهای چربی باکال باشد. پیش بینی دقیق میزان تغییرات بافت نرم در نتیجه تحرک ساختار اسکلتی مرتبط ممکن است دشوار باشد. اگر بعداً نیاز به عمل دوم برای تنظیم تقارن باشد، می‌توان ایمپلنت آلوپلاستیک و تزریق چربی برای افزایش حجم و همچنین کانتورینگ استخوان و لیپوساکشن برای کاهش حجم انجام داد.

armani3 2تشخیص عدم تقارن دندان

پیشرفت‌های اخیر در عکاسی سه‌بعدی، ابزار ارزشمندی در تشخیص و برنامه‌ریزی درمان عدم تقارن‌های ارائه کرده است. با این حال، تصمیم گیری در مورد مداخله ناهنجاری‌های دندانی به آگاهی بیمار از مشکل زیبایی، میزان بدشکلی اکلوزال و عدم تعادل ساژیتال یا عمودی فک هم‌زمان بستگی دارد.

یک معاینه، تشخیص و درمان سیستماتیک و جامع از الزامات مدیریت موفق عدم تقارن دندانی است. مشارکت بافت نرم، عناصر دندانی و اسکلتی که منجر به عدم تقارن صورت می‌شود باید به طور دقیق برای رسیدن به یک تشخیص دقیق ارزیابی شود.

شکایات و خواسته‌های بیمار باید قبل از نهایی کردن برنامه درمانی به دقت مورد بررسی قرار گیرد زیرا ممکن است از انتظارات غیرواقعی تا عدم نگرانی کامل حتی در صورت وجود اختلافات شدید متفاوت باشد. در صورت وجود انحرافات اسکلتی، دندانی و بافت نرم با شدت کمتر، مداخله با روش‌های درمانی باید به دقت مورد توجه قرار گیرد.

بیشتر بدانید
5 نکته برای مراقبت از روکش دندان سرامیکی

دلایل عدم تقارن دندان

عدم تقارن در صورت و دندان یک پدیده طبیعی است. در بیشتر موارد عدم تقارن صورت تنها با مقایسه قسمت‌های همولوگ صورت قابل تشخیص است. علت عدم تقارن شامل موارد زیر است: الف) ناهنجاری‌های ژنتیکی یا مادرزادی مانند میکرو زومی صورت و شکاف‌های یک طرفه لب. ب) عوامل محیطی، به‌عنوان‌مثال عادات و آسیب. ج) انحرافات عملکردی، به‌عنوان‌مثال، جابه‌جایی فک پایین در نتیجه تداخل دندان.

عدم تقارن‌ دندان و انواع انحرافات عملکردی را می‌توان از طریق ارتودنسی درمان کرد. از سوی دیگر، عدم تقارن دندان ساختاری قابل توجه صورت به راحتی قابل درمان ارتودنسی نیست. این مشکلات ممکن است به اصلاح ارتوپدی در طول دوره رشد و/یا مدیریت جراحی در مرحله بعد نیاز داشته باشد. شکایات و خواسته‌های بیمار باید مورد توجه قرار گیرد، زیرا ممکن است از انتظارات غیرواقعی تا عدم نگرانی حتی در صورت وجود انحرافات بزرگ متفاوت باشد. با انحرافات خفیف دندانی، اسکلتی و بافت نرم، توصیه به درمان باید به دقت در نظر گرفته شود.

در یک مطالعه که تغییرات عدم تقارن فک پایین را ارزیابی کرد، تا سن ۱۴ سالگی تفاوت جنسیتی قابل توجهی پیدا نکرد. او همچنین مشاهده کرد که نسبت به سن ۶ سالگی، احتمال یکسانی برای بهبود عدم تقارن فک پایین تا سن ۱۶ سالگی وجود دارد.

armani1 3

عوامل ژنتیکی یا غیر ژنتیکی عدم تقارن دندان

منشأ ژنتیکی به شرایط خاصی مانند نوروفیبروماتوز متعدد و میکروزومی صورت مرتبط با عدم تقارن نسبت داده شده است. سندرم شکاف صورت نیز با عدم تقارن همراه است.

عوامل غیر ژنتیکی عدم تقارن دندان

  1. فشار داخل رحمی در دوران بارداری – به طور کلی در عرض چند هفته تا چند ماه بهبود می‌یابد.
  2. عوامل پاتولوژیک – استئوکندروم کندیل فک پایین، ضربه و عفونت به TMJ و عصب.
  3. عوامل محیطی – عادات مکیدن، عادات جویدن نامتقارن ناشی از پوسیدگی دندان، کشیدن دندان و ضربه.
  4. ناهماهنگی در شکل تک‌تک استخوان‌ها
  5. عدم تقارن دندانی در یک یا هر دو قوس
  6. تغییر عملکرد در هنگام باز و بسته شدن
  7. عدم تقارن بافت نرم پوشاننده.

طبقه بندی

عدم تقارن دندان را می‌توان به صورت کیفی (تفاوت در اندازه دندان‌ها، محل دندان‌ها در قوس‌ها یا موقعیت کلی قوس‌ها در سر) یا کمی (تفاوت در تعداد دندان‌ها در هر طرف یا وجود) توصیف کرد.

ناهنجاری‌ها که در بسیاری از موارد با عدم تقارن فک پایین همراه است، توسط به سه دسته تقسیم شده است:

ناهنجاری با فرآیندهای رشد غیر طبیعی در مرحله جنینی.

تغییر شکل ناشی از نیروهای مکانیکی غیر مخرب در طول دوره جنینی و مشخصه آن شکل یا وضعیت غیر طبیعی بخشی از بدن است.

بروز اختلالات کم است و تنوع در بیان آنها زیاد است. این سه طبقه با هم مرتبط هستند و بنابراین همیشه نمی‌توان یک ناهنجاری را طبقه بندی کرد.

عدم تقارن‌ها را نیز می‌توان با توجه به ساختارهایی که درگیر هستند به عنوان بافت‌های دندانی، اسکلتی، عضلانی و نرم و عملکردی طبقه بندی کرد.

عدم تقارن‌ دندان

عدم تقارن دندان می‌تواند ناشی از عواملی مانند از دست دادن زودرس دندان‌های شیری، از دست دادن دندان‌های مادرزادی و عاداتی مانند مکیدن انگشت شست باشد. عدم دقت در بیان ژنتیکی دندان‌های سمت راست و چپ را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث عدم تقارن در قطر تاج مزیو – دیستال می‌شود.

بیشتر بدانید
اگر من به طور مرتب مسواک می زنم و نخ دندان می کشم ، آیا هنوز هم به جرم گیری دندان نیاز دارم؟

دانشمندان دریافتند که عدم تقارن دندان عموماً کل قوس را درگیر نمی‌کند. از سوی دیگر، دندان‌های هم‌رده مورفولوژیک تمایل به عدم تقارن جهت یکسان دارند. برای مثال، اگر پرمولر اول فک بالا در سمت راست بزرگ‌تر باشد، پرمولر دوم فک بالا نیز در سمت راست بزرگ‌تر خواهد بود، اما لازم نیست دندان‌های آسیاب در آن سمت باشند. علاوه بر این، عدم تقارن برای دندان‌هادر هر کلاس مورفولوژیکی (یعنی دندان‌های ثنایای جانبی، پرمولر دوم و مولر سوم) بیشتر است. عدم تقارن همچنین ممکن است به شکل قوس‌های دندانی محدود شود.

عدم تقارن‌های اسکلتی

عدم تقارن‌های اسکلتی ممکن است شامل یک استخوان مانند فک بالا یا فک پایین باشد. یا ممکن است تعدادی ساختار اسکلتی و عضلانی را در یک طرف صورت درگیر کنند. (به‌عنوان‌مثال، در میکروزومی صورت)

عدم تقارن بافت عضلانی و نرم

برخی شرایط مانند آتروفی صورت یا فلج مغزی، هیپرتروفی  یا درماتومیوزیت و برخی سرطان‌ها منجر به عدم تناسب صورت و ناهماهنگی‌های خط میانی می‌شود.

عدم تقارن عملکردی

عدم تقارن عملکردی زمانی ایجاد می‌شود که فک پایین به دلیل تداخل‌های اکلوزالی به صورت جانبی یا قدامی خلفی منحرف می‌شود که به نوبه خود از اینترکاسپاسیون مناسب در رابطه مرکزی جلوگیری می‌کند. این انحرافات عملکردی ممکن است در اثر یک قوس فک بالا منقبض شده یا به دلیل یک عامل موضعی‌تر مانند دندان نادرست ایجاد شود.

دانشمندان اجزای مختلفی را که می‌توانند منجر به عدم تقارن فک پایین در طول یا در پایان دوره رشد شوند، ارزیابی و بررسی کردند. آنها دریافتند که ۷۵٪ از بیماران دارای عدم تقارن ساختاری بودند، در حالی که ۱۰٪ دارای عدم تقارن جابه‌جایی بودند.

ترکیبی از این عوامل می‌تواند وجود داشته باشد؛ بنابراین هر بیمار باید به دقت توسط پزشک مورد ارزیابی قرار گیرد تا به تشخیص مناسب برسد.

عدم تقارن دندان

ارزیابی عرضی صورت، اسکلتی و بافت نرم

ارزیابی عدم تقارن صورت یکی از مهم‌ترین جنبه‌های ارزیابی بالینی است. در طول ارزیابی صورت، پزشک باید ساختارهای دوطرفه را در جهت عرضی و عمودی مقایسه کند و وجود سایر ناهنجاری‌ها را بررسی کند. علاوه بر این وضعیت بدن باید رعایت شود. به‌غیراز مقایسه ساختاری دو طرفه، انحرافات در پشت و نوک بینی و همچنین فیلتروم  و نقطه چانه باید مشخص شود. با این حال وضعیت بدن، رفتار و مدل مو ممکن است عدم تقارن را پنهان کرده و طرح درمان را گمراه کند.

عدم تقارن در فک پایین ممکن است از نظر بالینی از نمای فرونتال با مشاهده نقطه چانه در ارتباط با بقیه ساختارهای صورت مشاهده شود. گاهی اوقات نگاه کردن به فک پایین از دید پایین به تعیین میزان درگیری آن در ارتباط با بقیه صورت کمک می‌کند.

از این توضیحات واضح است که ارزیابی بالینی نقش مهمی در تشخیص عدم تقارن دارد. همچنین بدیهی است که در بسیاری از موارد، معاینه بالینی نیاز به تکمیل سوابق تشخیصی دیگری مانند گچ گیری دندان، انتقال کمان صورت، و تکنیک‌های مختلف تصویربرداری برای تعیین دقیق ساختارهای درگیر در عدم تقارن دارد.

معاینه رادیوگرافی برای عدم تقارن دندان

علاوه بر ارزیابی بالینی، با استفاده از رادیوگرافی می‌توان به تمایز بین انواع مختلف عدم تقارن کمک کرد. تعدادی پیش بینی برای شناسایی مناسب محل و علت عدم تقارن در دسترس است.

 

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این زمینه را پر کنید
این زمینه را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید